7 Ocak 2011 Cuma

işte benim hamarat kızım

 

Bu görüntüler yazdan kalma, İpek immm tam 1 yaşında :) ...şimdi saçlarıda uzadı ama keltoş keltoşta güzelmiş benim kızım ....

Dedemizide dedomuzuda kaybettik .........

Ahhhh ne acıymış sevdiklerini yitirmek ne kadar ağlasan ne kadar dövünsen boş, bomboş....İlk defa 15 haziran ın gece yarında tanıştım ölümün yakınlığını tattım.. Allah ım ne soğuk, ne ürpertici, ne acııııı.......... Sabahı etmiştim zaten sıkıntı sıkıntı nefesimi daraltan bir şey vardı sanki göğsümün üzerine birşey oturmuş... sağa dönüyorum sola dönüyorum uyuyamıyorum gözümü kapıyorum zihnim anneannemlerin evin odalarında dolaşıyor anlatamadığım anlatamayacağım bir durum.. kendi kendime bu yaz köye gittiğimde anneannemlerde de kalayım diyorum ama nasıl bir histir yada nedir hala anlam veremediğim birşey niye zihnim anneannemlerin evde  bir offfffffffffff deyip fırladım yataktan olduğum yerde oturdum kimse hasta değil ki kötü bir haber alayım ... ve o an telefon çalıyor saat sabahın 4 ü tamam dedim kesin bişey oldu bu sıkıntı demek sebepsiz değilmiş.. annem !  " deden"  dedi " deden fenalaştı"  o an" anneeeee ne oldu anneeee" diye bağırdım "öldü dimi" "öldümüüüü" diyip ağlamaya başladım .. annem ararmıydı gecenin o yarısı dedem hasta olsa ağar bile olsa sabahı beklerdi... olduğum yere yığıldım zangır zangır titremeye başladım inanamıyordum .. Daha kışın başında bendeydi dedeciğim beraber kahveler içtik, balkonda yağmuru seyrettik, kızımın beşiğini salladı.... yine gelicem dedi yine gelicem......herşey film şeridi gibi geçti gözümün önünden ... inanamadım ... hadi biri beni uyandırsın diye geçirdim içimden, rüya olsun ...böyle bir şeyi beklemiyorduk çünkü dedem bizi bekliyordu daha 2 gün önce anneannem aradı "hadi gelin bak deden bekler" dedi aynen böyle dedi nasıl bizi beklerken gider.... hiç bir şeyi yoktu dedeciğimin apansız bir nefeste annem ve teyzemin kollarında hastaneye giderken göçtü gitti .. Rabbim mekanını cennet etsin nur içinde yatsınlar.. yatsınlar diyorum çünkü daha bu acıyı atlatamadan annemden gelen bir telefonla sarsıldım yine "deden" dedi annem deden rahatsızlandı dedi nasıl olurdu nasıl rahatsızlanır benim dedem dünyanın en sağlam adamı, kendine kimse onun gibi bakmaz.. yediğine ,içtiğine, yattığına, kalktığına, temizliğine, bakımına her şeyiyle dörtdörtlüktü dedem.. Babama bile derdim dedem senden sağlam ne tansiyon ne şeker ne kalp hiç bir hastalığı yoktu bir tek ilaç kullanmazdı Allah ım nereden çıktı bu beyin kanaması...... ama annem böyle demedi tabii bana ameliyat olucak hastanede dei.. sonra ameliyat başarılı geçti, hep iyi haber almıştım oysa hatta 9 günlük bir yoğun bakımdan sonra hortum boğazını tahriş ediyor acı çekiyor diye bir de boğazını deldiler dahada umutlandık hani ümit olmasa o ameliyatı yapmazlar diye... Kadir gecesiydi ve dedemin durumu kötüye gidiyordu en son Aytaç la konuştum beni hep umutlandıran iyi haber veren annem, babam ve Kadir in tersine "iyi olmaz be Serap"   " kötü" dedi işte o an yıkıldım... Kadir gecesi yalvardım Rabbime "Allah ım eğer dedem yaşıyacaksa varsa hala nasibi ekmekten, sudan açsın artık gözünü eğlendirme bu yollarda ama yoksa Rabbim eğer bu mübarek aydan sonra ölücekse bu gece al  yanına"  diye dua ettim ettim ettim de bir o kadar da acı çektim... sabaha karşı uçtu gitti dedeciğim acısı tarifsiz  ve keşkelerle dolu keşke gitseydim yoğun bakımda da olsa bir kez elini tutsaydım sarısaydım onu ne çok seviyormuşum meğer bunları deseydim ne tatlıymışsın dedem deseydim ama yok olmadı bunları kara toprağına söyledim .
Kayra mın dedosu belkide onu seven tek dedesi şanssız yavrum benim .. en son öbür dedemin 40 için gittiğimde dedosunun yanından hiç ayrılmamıştı, neredeydin dedomun yanında nereye dedoya... malum olmuş yavruma gece kahvede bile beraberlerdi dedem çay içti o oralet .. Yavrum idrak bile edemedi çok üzüldü ama anlayamadı...  Allah ımmmm yavrularıma eşime anama babama tüm sevdiklerime hayırlı, sağlıklı uzun ömür ver YA RABBİM ben dedelerime bu kadar yandım...... daha fazla yazamıcam ağlamaktan başıma ağrı girdi o anki gibi kasıldı vücudum Rabbimden gani gani rahmet diliyorum... nur içinde yatım Rabbim yattığınız yerleri ferah geniş eylesin inşallah sizi hiçbir zaman unutamam .....

kayra ve ilk okul günleri

Ne kadar da uzun zamandır yazmamışım, bir yıldan fazla olmuş en son Kayra anaokuluna başladı dedim şimdi ise Kayra okullu oldu 1. sınıf ve neredeyse yarıyıl tatiline giricez .. Maşallah benim güzel oğlum okumayı söktü çok zeki annesinin miniği birtanesi... derslerine sım sıkı sarıldı hep okumak yazmak istiyor çok hevesli inşallah bütün okul hayatında hep başarılı ve azimli olur.. saat çok geç oldu minik melekleri uyuyorlar bende yatsam iyi olur yoksa ne İpek in ağladığını ne Kayra nın sızlandığını duymam imkansız :))


Hayatıma gelince Allah bozmasın yavrularım ve eşimle sınamasın beni inşallah en büyük duam bu....Yeni ve çok güzel bir evim dünyalar güzeli sağlıklı çocuklarım ve dünyanın en iyi de eşine sahibim daha ne isterim ki! (bir de araba istiyorum ne yapım istiyorum )   :)) Rabbime sonsuz şükürler olsun hamd olsun..





19 Ekim 2009 Pazartesi

aradan bayağı zaman geçmişşş!


evet aradan bir yıl kadar bir zaman geçmiş, Kayra benim sitem benim sitem diye tutturmasaydı aklıma gelmeyecekti burası..



Bu bir yılda öyle büyük değişiklikler oldu ki yeni aldığımız evimize taşındık veeee ailemizin yeni üyesi İpek kızımla birlikte :)) artık kocaman dört kişilik bir aileyiz... Allah ım nazarlardan korusun...






aguagu.com a İpek imin resimlerini koyarken oğluşumda benim sitemide aaaaçç diye tutturunca aklıma geldi açtım ama giremedim şifremi unutmuşum neyseki 10-15 denemeden sonra hatırladım yani hatırlamak değil de birini tutturdum diyimm :D ... iyiyde oldu fırsat buldukça yazarım Kayra mın yaşadıklarını.. Bu arada Kayra anasınıfına başladı, mahallemizde ki okulun anasınıfına gönderdim çünkü seneye birinci sınıfada oradan devam ediceği için aynı arkadaş gurubuyla devam etsin bocalamasın istedim.. Maşallah çok güzel gidiyor bir aydır ben bıraktım okula, bu haftadan itibaren dedesi götürücek Derya ablasının yardımıyla ...






İlk hafta çok güzel gitti erken kalkmasına rağmen sabah hiç mırın kırın etmedi .. Sanki bir yıldır gidiyoda alışkınmış gibi.. İkinci hafta başladı beni göndermeee ben seni özlüyorum gitmicem diye.. Ağlaya sızlaya gitttiğimiz okula öğretmeniyle yaka paça içeri soktuk.. çok şükür geçen haftadan beridir yine alıştı.. sabah sekizde orada oluyor oniki gibi alıyorum.. Sahra ve Berat la aynı sınıfta.. sabah 7:30 gibi kalkıyoruz uykudan kalkmak çok zor geliyor bana ama daha iyi oluyor düzene girdim en azından Kayra nın da iştahı arttı.. Kalkarken Kayra gidince yatarım umuduyla kalkıyorum ama oı gidene kadar uykum açılıyor işimi gücümü yapıyorum 9-10 a kadar işim bitmiş oluyor.. Tam bir düzen geldi, kahvaltımızıda ya komşum Yurdagüle gidip yapıyoruz yada o bana geliyor.. arada işi olmadığı zaman Çetin de geliyor.. kızımında maşallahı var melek gibi kuzum, beni hiç üzmüyor.. Abisiyle arasıda çok iyi kıskanmadı yavrum hiç.. bizden daha düşkün uykudan uyandığında ona bakarken özlediğini görüyorum, öperken severken gözleri parlıyor.. şu anda da ayaklarımda sallıyorum böyle bilgisayarın sesiyle uyumayı seviyor ama yazımı kısa kesmem lazım çünkü Kayra m daha uyumadı içerde çizgifilm izliyor onuda uyutsam iyi olucak yoksa sabah kalkamıcaz...






Kayra'mm ve İpek'imm










28 Ekim 2008 Salı

yavrumm! yuvanın ilk günü



















yuvaya başlıyoruz :)) sabah eşimi beklerken boy boy çektim.. böle güldüğüne bakmayın oraya gidince, onu bırakıcağımı anlayınca ortalığı ayağa kaldırdı...
neyseki ben gittikten hemen sonra susmuş ama bu neredeyse bir ay devam etti..




uzun bir aradan sonra ....

bloggerımız kapatılmıştı çoook üzülmüştüm en fazlada bu sayfaya yazdıklarım gitti diye üzüldüm.. hangi blogspot sayfasına gitsem mahkeme kararıyla kapatılmıştır yazısı karşıma çıktı.. neyseki bu kapatmaya karşı çıktık protesto ettik gazetede bile yayınlandı ve işi daha ileri götürüm kapatılma kararını mahkemeye verenler olmuş ve sonuç olarak bloglarımız açıldı :)))
uzun bir aradan beri yazmamıştım, okullar açılınca yoğun bir tempoyla karşıkarşıya kaldık .. ramazan ayı girdi aynı anda okullar açıldı sabah tan akşama kadar o servisten o servise koşturmaktan pc ye ayıraca beş dakikam bile olmamıştı.. şimdi şimdi oturabiliyorum, işler yine aynı ama sanırım bu tempoya ben alıştım... bugünde yarım gün tatil heyooo pc benim...
bizimle birlikte perişen olmasın diye oğlum u paylaço çocuk yuvasına yazdırdık.. babannesine bıraktım baştan ama ne zaman oradan geçsem bakıyorum çocuk sokakta aklım onda kalıyor bu sefer bütün gün kafamı işe veremiyorum, stres yapıyorum.. insanlar belli olmuyor ki iti var uğursuzu var .. yavrum daha çok küçük biri bişey sorsa alıp gitse ruhu duymazz ... offf bayağı bir sıkıntı çektim okul başında yanıma alsam ayrı dert ağlayıp zırlıyo arabada, çocuklara vuruyo....
neyseki yuvada rahat öğretmenleri çok iyi oranın sahibinide iyi tanıyoruz çok şükür içimiz rahat.. bütün gün sıcak bir yerde, yemeğini yiyor, iyi bir eğitim alıyor en önemlisi..bu hafta artık daha da iyi alıştı çok zorlandım bir aydır her sabah beni okula gönderme diye uyandı ama artık yapmıyor ...ingilizce, folklör, dans,drama dersleride alıcak özel olarak :)) umarım yavrum ilerde de okur büyük adam olur...
Rabbim yavruma hayırlı sağlıklı uzun ömür versin, acısını bize yaşatmasın inşallah...
salih evlatlardan etsin..

22 Ağustos 2008 Cuma